7 & 8 Augustus: Little Shrimps in Emerald

Oeps, het is al weer een paar dagen geleden dat ik het laatste verhaaltje heb uitgetypt! Dat komt omdat we een beetje uit de routine zijn. We zijn inmiddels op vakantie tijdens onze vakantie met Freeks achter achter neef Brandon en zijn vrouw Alyssa. Heerlijk. De fietsen hebben we netjes opgeborgen in Radium Hot Springs, waar we dit gekke Amerikaanse stel zouden opwachten. Het voelt zo goed om zelfs na twee weken weg al bekende gezichten te zien! En ook goed voor ons, want nu kunnen we nog meer bekijken in deze prachtige omgeving. Dus fietstassen in de achterbak en lekker luxe met de auto.

De eerste dag zijn we richting Emerald Lake gegaan. Deze stond nog open op mijn lijstje en kon je niet goed bereiken met de fiets. Yoho National Park. En ja hoor, met de dikke waggie waarin we reden konden we zo naar dit net iets minder tourischte oord. We dachten wel even een 5 km ‘wandelingetje’ te maken naar Hamilton Lake, zodat we terug zouden zijn bij Emerald, wanneer al het Aziatische gespuis niet in de weg zou staan in ‘ons’ uitzicht. Zo dat viel even tegen. Bij de beschrijving van deze wandeling werd niet gezegd dat we van 1200 meter naar 2100 meter zouden gaan. Pfoe. De benen werden goed op de proef gesteld. In het begin dachten we echt dat onze conditie nog ergens tussen het vurige geweld van Kooteney National Park lag. Natuurlijk gebruik je andere spieren, maar dat trotse gevoel werd toch even aangetast. In 2,5 a 3 uur zijn we naar bovengekomen. Daar stond ons eerste cadeau’tje te wachten. Het is wit, koud en smolt niet in 30 graden. Ijs. Het gave was dat Alyssa nog nooit in haar leven überhaupt hoge bergen had gezien, en nu er gewoon eentje te voet is bestegen! Een paar honderd meter verder stond een kleine stukje ‘haven on earth’ op ons te wachten. Geen toeristen, alleen wij vieren, een blauw meertje, prachtige rotsen en een kleine verdwaalde eekhoorn. Echt even niks, niemand. De mannen durfde het wel aan om even het ongeveer 7 graden koude water in te duiken. Brrr. Alyssa en ik gingen ondertussen maar als zeemeerminnen op de stenen onze teentjes in het water dippen. Binnen minder dan twee minuten waren de mannen echt wel het water uit, met zoals Brandon ze noemt: Little Shrimps. 

De afdaling was daarentegen een stuk minder intensief, maar waar berg opwaards de spieren het meeste werk verrichten, vangt nu de knie elke pas de grootste klap. Au. Dat begon lekker te zeuren bij ons alle vier.

Eenmaal beneden, inderdaad, minder IPad Aziaten, en een beter uitzicht. Een prachtig crèmekleurig blauw meer, keek ons aan en nodigde ons uit om erin te springen. Ik kon niet wachten, ik had het zo belachelijk warm gekregen van ons verkeerd ingeschatte maar toch mooie, wandelingetje. Geen twijfel mogelijk. Plons. Ik was de eerste van de vier die erin ging. Het leek wel alsof de rollen omgedraaid waren want de mannen stonden lekker te treuzelen aan de zijkant, terwijl zelfs Alyssa al aan het koude water aan wennen was. Het uitzicht vanuit het midden van het meer was ‘breath taking’. Het geeft een goed gevoel dat de meesten van de toeristen Emerald Lake niet in Optima Forma hebben gezien. En natuurlijk wilden de little shrimpies deze ervaring niet missen. Plons.

3 gedachtes over “7 & 8 Augustus: Little Shrimps in Emerald

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s