16 Augustus: Crowsnest Pass

Yes, het is gelukt. 9:30 verlieten we de airbnb. Weer een uurtje eerder. Gaat de goede kant op! Oh en het is zo lekker ochtend fris. Een klein beetje dauw, rondom alle bergen en valleien, waar het zonnetje zo mooi doorheen schemerde. Zo kreeg het landschap wat we passeerden een soort schilderij achtige belijning. We gingen als een speer. De beentjes voelde goed. Zal waarschijnlijk komen doordat we weer een keertje in een echt bed hadden geslapen. Na anderhalf uur al 30 km in the pocket, niet slecht als je je bedenkt dat alles valsplat omhoog ging. Zo kwamen we aan bij onze eerste Tim Hortens, de Mac Donalds onder de koffie en ontbijtjes in Canada. Zoals waarschijnlijk ook in Amerika, was de small koffie al gauw een halve liter. Maar smaakte zeker niet slecht!

Het omhoog klimmen werd vervolgd om opnieuw de grens van Britisch Columbia – Alberta te passeren. De zogenaamde Crowsnest Pass. Voor ons inmiddels een eitje, ging heel geleidelijk aan en was maar 4,665 feet. Eenmaal de bocht om, de afdaling in, kwamen er weer uit het niets blauwe meren en mooie bergen tevoorschijn! En we konden ze zelfs zien! Want met de rook van alle bosbranden hier, missen we helaas heel wat bergtoppen. Maar deze niet! Het leek alsof de gordijnen van bomen die we de afgelopen dagen alleen maar langs de we hadden gehad, werden geopend. Je kon alle natuur om je heen observeren, en niet alleen het gene wat recht voor je fiets uit te zien was. Heerlijk gevoel. Inmiddels was er nog iets geks gebeurd wat we nog niet hadden gehad sinds ons vertek in Jasper. Windje mee! Genieten dus!

In de laatste kilometers van vandaag, kwamen we nog iets bijzonders tegen. The Franks Slide, noemen ze dat hier. Deze Slide klinkt in eerste instantie heel leuk, maar verwijst naar een van de ergste natuurrampen die Canada heeft meegemaakt. In 1903, kwamen er door ernstige wind gigantisch veel en grote stenen los van de berg, die allemaal richting het dorp zijn gerolt. 70 doden. Op de weg die we passeerden, waren al deze gevallen keien goed te zien. Links en rechts alleen maar stenen, opeengestapeld. De hunnen hadden hier heel wat graven van kunnen maken. 

Nu we ons tentje opzetten (Naja Freek zet de tent op, ik ben lekker de dag aan het beschrijven) trekt de lucht hier helemaal dicht van de rook. Eetsmakelijk en slaaplekker! 


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s