31 Augustus: Kermis te Amerika

Na weer een lekkere nacht in een echt bed, zou vandaag de dag zijn dat we weer sinds 1 á 2 weken (ik heb geen besef van tijd meer) een echte bergpas zouden befietsen. Onze lieve Bev, zou ons afzetten onderaan de berg, maar niet voordat we genoeg gegeten hadden om deze fysieke uitdaging aan te gaan. Proteïne Shakes, bananenbrood en onze eigen havermout. Nou als het dan niet gaat lukken weet ik het ook niet..

Het eerste deel van de Shermann Pass was eigenlijk heel lief. Ging rustig omhoog, niet te steil, bijna geen bochten, zelfs af en toe valsplat. Maar na onze eerste anderhalf uur de berg op werd het een ander verhaaltje. Steeds steiler en bij iedere bocht kreeg je het idee dat je op het hoogste punt zou zijn. Maar na iedere bocht stond er weer een ander leuk klimmetje ons uit te lachen. Maar prima, met een beetje doorzettingsvermogen kwam je er wel door heen. Maar goh, ik begon me wel eens af te vragen wat er nou allemaal in mijn tassen zat, wat zo zwaar zou zijn. Heb namelijk het minimale qua kleding ingepakt, en ja dat is soms te ruiken ja, maar misschien moet ik maar iets minder eten kopen, wanneer ik weer eens hongerig in de supermarkt sta… 

Als je eenmaal aan de afdaling begint, ben je bijna weer vergeten dat je een berg beklommen hebt, totdat je je beentjes weer moet aanzetten voor een tussentijds heuveltje…. Maar ach, binnen no time waren we beneden in Republic. Een klein schattig dorpje, waar toevallig onze camping die we voor ogen hadden geterroriseerd was door ‘Labor Day weekend’ en de Fairy, wat kermis betekent. Gelukkig was er tussen alle campers nog een heel klein plekje vrij voor ons tentje. Waar we de vorige keer de kermis dus net gemist hadden bij Latimer in Eureka, hadden we nu de jackpot gewonnen. We sliepen praktisch gezien op het kermis terrein.

Om zes uur begon de bende van ellende. Eerst een soort lied waarbij alle veteranen en militairen mochten gaan staan om vervolgens een hard applaus te krijgen, wat we persoonlijk nogal overdreven vonden, ik bedoel ja het is heel mooi wat ze doen of hebben gedaan, maar ze hebben er ook zelf voor gekozen. Als eerste mochten de kinders, wie het langste en beste om een rennend schaap bleef hangen. Hilarisch schouwspel, want sommige kinderen vlogen er natuurlijk zo af en andere hadden het idee dat ze op een echte stier aan het rijden waren… Gelukkig droegen ze allemaal een helm, want oh dat beschermt natuurlijk ook tegen al het letsel van de rest van het lichaam. Daarna iets met paarden en zo snel mogelijk om pionnen heen draaien, was ook leuk maar toch echt minder leuk dan kinderen vastgekleungeld aan een schaap. En last nu tot least, het echte stier rijden. Opgefokte stieren die hun achter werk zo vaak mogelijk omhoog wiepen om de persoon op hen eraf te krijgen. Bah, wat een gevaarlijke sport. Dood eng. Je zag gewoon al het speeksel uit de mond van de stier heen en weer vliegen, op het hondsdolle af. De meeste van de mannen met cowboy hoeden en leren broek hielden het niet lang vol, wat niet gek was natuurlijk…. Crazy Americans…… 


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s