1 & 2 September: Wild Wild West

Terwijl ik dit aan typen ben, merk ik dat de maand augustus voorbij gevlogen is! September! Dat betekend dat we alweer een dikke zes weken onderweg zijn! De scholen gaan weer beginnen en wij, wij zitten nog steeds lekker op ons fietsje.

De ochtend na de gekke Amerikaans kermis vertrokken we van onze geïmproviseerde campingplek, gelukkig, want de Amerikanen in Republic gingen rustig door met al die gekke spellen. Op naar pas twee van de vier: Wauconda Pass. Een klein pasje met een rustig valsplat karakter, was heel goed te doen en leek heel makkelijk in vergelijking met de bergpas van gisteren. Et Viola, voordat we het wisten waren we op het hoogste punt. Een klein beetje afdalen naar een café voor de lunch, helaas was dit cafe veranderd in een postkantoor, maar waren de mensen wel zo vriendelijk om ons buiten op hun picknicktafel een broodje pindakaas te laten eten. Onze dank was groot.

Voordat we ook maar enigszins iets doorhadden, verdwenen de bomen om ons heen en werd er plaats gemaakt voor een echte westernse filmset. Droge akkers, ruige struiken en een hoop roofvogels die boven onze hoofden zweefden met oneindig veel heuvels en bergen in onze panorama view. Iets wat ik nog nooit in mijn leven heb gezien. Alles was leeg en kaal maar ook zo mooi tegelijkertijd. Misschien genoot ik er ook wel extra van omdat we zo naar camping rolde. Op de camping aangekomen, keken we in ons stuurtasje en bleken we geen contant meer op zak te hebben. Voor de eigenaar maakte dat niks uit, we zagen er zo vermoeid uit dat we van hem gratis mochten camperen, wat een schat!

Met reeds vermoeide benen begonnen we zondagochtend aan onze derde pas. Loop Loop Pass. Ook al rijmt dit erg op Whoop Whoop, stonden we beide niet echt te juichen om te gaan klimmen in dit Quinten Tarantino landschap. De zon scheen vol op onze rug en tijdens het eerste deel van de pas waren er geen bomen om ons hier een klein beetje tegen te beschermen.. Pfoee, met rode koppies en zweet op plekken waarvan ik niet wist dat je er kon zweten, trotseerden we de hitte op de pas. Een goede motivatie was wel dat we vanavond alweer een echt bed zouden hebben!

Na een klein stukje afdalen, mochten we weer omhoog, de bomen in! Heerlijk, de schaduw van deze mooie groene gewaden maakte het allemaal wat makkelijker voor ons. En zo hebben we ook berg drie van de vier netjes bestegen. En zodra je de gele borden met een tekening van een vrachtwagen en het dalingspercentage ziet, weet je dat gewoon even lekker mag relaxen. Aan de andere kant van de berg was het minder zonnig. De reden? Je raad het waarschijnlijk al, opnieuw een grote bosbrand….. Gelukkig moesten we voor onze route naar rechts, weg van de rook.

Een uurtje later komen we aan in Wintrop, een klein schattig HEEL Western dropje, je weet wel, met van die houten huizen. Onze Warmshower hosts waren Tom & Carolyn, twee lieve zeventigers, die zelf al heel wat van de wereld afgefietst hebben. Tom een echte grappige Amerikaanse vent met een prachtige grijze dikke snor. Carolyn een veel te lieve vrouw, die gelijk allemaal lekkere snacks voor ons klaarmaakte. Wat waren we weer welkom. Dat is zo’n ontzettend fijn gevoel. En alle woorden die ik kan bedenken hiervoor, doen daar een tekort aan. Gastvrijheid, op dat gebied kunnen Nederlanders nog zeker wat leren van de Amerikanen, ook al is dat misschien wel het enige…..

De 2000 km gepasseerd!

2 gedachtes over “1 & 2 September: Wild Wild West

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s