4 & 5 September: Gewoon doorfietsen

Pfoee, de wekker ging, maar geen van beide heeft deze gehoord of willen horen. We hebben rustig het klokje rond geslapen… ‘We hadden het echt even nodig’. Met het idee dat we bijna op het letterlijk platte land waren, stapten we al met we met behoorlijk zure benen de fiets op. Even een versnelinkje lager, de benen wat losgooien. Althans, dat is wat je zou willen, maar ik had natuurlijk al een keer geschreven dat wij kampioenen zijn in het timen van heuvels, dus de hoek nog niet om en ook zeker de benen nog niet losgegooid gingen we de heuvel tegemoet. Tempo’tje zero dus….

Nog geen 20 kilometer gedaan en we komen aan bij een klein café’tje met overheerlijke cappuccino’s en andere lekkernijen, dus we vonden dat we onszelf wel even mochten belonen, want zo werkt dat nou eenmaal. Als je hard werkt, moet je ook hard compenseren. Vier koffie, heel wat chocola en 2 uur later stapten we de fiets maar weer is op… Niet vooruit te branden. Maar he, het was voor het grootste deel vlak, gewoon even doorfietsen.

‘We zijn bijna bij onze rustplek’ bleef ik maar tegen mezelf zeggen de volgende ochtend. Alles deed gewoon zeer. Met alles bedoel ik eigenlijk alleen de benen en de billen. Alsof je uren naar de Opera in Verona hebt gekeken, terwijl je billen maar zaten te peinzen op dat harde gesteente daar, waar zelfs dat kussentje die je koopt, niet helpt. Zo hielp ook geen enkele fietsbroek meer tegen de blauwe billetjes.

Maar na heel wat herpositionering van de bibs, kan je het toch nog even volhouden. En je vergeet het al snel of naja je accepteert dat het gewoon niet lekker zit, tot de volgende herpositionering. Zo gaat dat dan hele dag. Klinkt lekker toch? Gelukkig kon je 30 kilometer voor de kust de frisse zeewind al voelen. In de vorm van tegenwind wel, maar oh wat deed dat ons denken aan fietsen op de hoeverweg naar Egmond. De zee is dichtbij en dat geeft een gaaf gevoel!

Zelf heb ik nog nooit de Grote Oceaan gezien, en nee, de zee zal niet anders zijn, maar wat is het een gaaf idee dat het toch de andere kant van de aardbol is, het besef dat we ver van huis zijn word voor mij daardoor aangewakkerd.

Wat verzuurde billen later, rijden we de brug op en zien we de zee. Wat een immens lekker gevoel gaf dat! De wind, de geur, het uitzicht, alles gewoon! Puur geluk, puur genieten en gewoon lekker doorfietsen naar de volgende Warmshowers, top!

2 gedachtes over “4 & 5 September: Gewoon doorfietsen

  1. Karin

    Hoi Freek en Rubin,
    Net terug uit de Franse Alpen, 4 dagen klimmen met als beloning de afdaling. Ook ik weet weer wat jullie bedoelen met dat klimmen en niet zo lekker zitten 🙂
    Maar het is ook kicken, heel veel succes en ik zit nu weer bij jullie achterop.

    gr Karin (collega Marja)

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s