11 & 12 September: Hier aan de kust 

Na weer een heerlijk avond maaltje en een half rustdagje bij Art en Lexie terug in Amerika, hadden we na al die kilometers in de auto weer extreem veel zin om de fiets op te stappen. Het gevoel dat je op een voertuig zit, die door jou spierkracht wordt aangedreven, geeft ons zoveel meer voldoening dan een beetje op je dikke billen zitten in de auto. De eerste heuveltjes op waren dan ook zeker geen probleem, we hadden namelijk weer verse benen. 

We volgen nu deel 1 van de Pacific Coast en integenstelling tot alle andere boekjes staat in dit boekje geen elevatie profiel weergegeven, dus gingen we er vrolijk vanuit dat het dan wel over het algemeen vlak zou zijn. Dat was inderdaad leuk gedacht, maar ver van de realiteit. Op en af op en af, en dat is zeker niet erg, al helemaal niet met de bijkomende uitkijkpunten op de zee, maar voor een persoon als ik, die lichtelijk autistisch kan zijn, moest ik even het knopje ‘accepteer dat je niet weet wat er gaat komen’ zoeken. Helaas nog niet gevonden….

De eerste avond dat we weer gingen kamperen, sinds een kleine week in een bed. Het overheerlijke compost toilet stond weer op ons te wachten en oh wat werd Freek daar vrolijk van…. Geen douche, dus meneer pakte weer alle bidonnen en besloot voor de huizen en alle zeeuwmeeuwen aan de kust een showtje te geven… Gekke vent, ik ging maar even doen alsof ik hem niet kende… Snel ons tentje in.

Heuveltje op en heuveltje af, ook de volgende ochtend, maar met percentages dat je benen er bij het zien al zuur van worden… Dus gewoon doortrappen, het zuur gaat ervan zelf weer uit.. OH en wat een regen, de schoenen lagen weer onder het waterpeil, want we waren een beetje te laat met de regen kleren uit de kast te pakken…

In Bremerton stond de volgende Warmshowers op ons te wachten, maar voordat we hun huis zouden bereiken moesten we natuurlijk nog aardig wat aanstaandjagende heuvels op, je moet natuurlijk wel een beetje hard werken voor je eten. Ronda en Jim hadden de garage deur al voor ons open staan zodat we zo snel mogelijk droog konden staan… En met een huis om u tegen te zeggen! Uitzicht op zee en de mooie heuvels. Mijn mond viel er van open. 

Een super sportief stel. Beide fietsen veel en waren aan het inpakken om het zuiden van Amerika te bekijken. Diner stond ook al weer klaar en Jim had de meest heerlijke Ribeye gemaakt, wat een stuk vlees, maar wat was het lekker, alles tot op het bot opgepeuzeld. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s