16 & 17 september: Portland Part 1

Zo als we aan kwamen bij John gingen we ook weer weg, regenpak aan en gaan. De hele ochtend de vreugde van de regen mogen voelen. En in de regen is achter elkaar fietsen niet al te prettig, althans voor de gene achter. Die krijgt namelijk lekker vieze prut in het gezicht dat van het achterwiel afkomt. Dus een paar meters afstand. 

Aan het begin van de middag verdwenen de wolkjes en werd er plaats gemaakt voor een heerlijke frisse lucht en zonneschijn. Ook kwamen er allerlei heuveltjes tevoorschijn, die maar achter en achter elkaar door bleven gaan. Goed voor de beentjes! Wat weer opzich zelf zorgt voor heerlijke vermoeidheid. Terecht voldoening gevende moeheid. Wat dan weer zorgt voor het gevoel van zelftraktatie op koffie! En ah jammer genoeg waren er geen campings of Warmshowers in Longview, dus waren we weer gedwongen om naar een Airbnb te gaan, echt vervelend. 

Een diepe nachtrust en een heerlijk zonnetje deden ons vliegen richting Portland. Eigenlijk kwam het puur door de vlakke omgeving en het windje mee. In de ochtend hadden we wel een gemene brug die ons van Washington state naar onze vierde staat in de Verenigde staten bracht: Oregon! De kustlijn hier schijnt geweldig te zijn, fietsers zijn meer dan welkom en heel belangrijk ze hebben een ‘koffie drive tru’ genaamd Dutch Bros hier. Zin in om dat allemaal te gaan zien en ontdekken. Na 90 km op de vluchtstrook van highway 30, mochten we links afslaan naar de stad van de gave bruggen, fietspaden en weirdo’s: Portland.

We kwamen binnen via de Sint Johns Bridge, waar gelijk duidelijk werd gemaakt dat auto’s hier op de tweede plek worden gezet. Zonder Google Maps konden we gemakkelijk naar de downtown fietsen, want alles staat hier supergoed aangeven en er zijn zelfs stoplichten met vormpjes van een fiets erin, die hebben we nog niet gezien deze trip. Na wat rondfietsen in downtown en ingehaald worden door andere fietsers (wat echt heel gek is) gingen we richting onze villa in Portland.

Ik hoor je denken, hoe kunnen zulke jonge kinders een villa betalen? Nou niet. We mogen dit prachtige huis lenen van een fietskoppel die we in Jasper, Canada hebben ontmoet. We moesten even een belletje geven als we in Portland zouden aankomen, want ze hadden nog wel een warm bedje voor ons over. Maar wat bleek nu helaas het geval te zijn, de schatjes zijn momenteel aan het fietsen in Kroatië. Voor hen geen probleem, we mogen nog steeds gebruik maken van hun prachtige huis. En weer is het gelukt om ons verbaast te laten staan van de gastvrijheid die we mogen ontvangen. Ongelooflijk lief.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s