7 & 8 Oktober: The California Coast

Oeps, we openen het tentje en alle andere fietsers zijn al vertrokken. Verbaasd kijken we op ons klokje en zien we dat het al tien uur is, alarm was niet af gegaan, kan gebeuren. Dus lekker op ons eigen tempo de weg weer op, waarna we het Redwood National Forest verlieten. Vandaag stond maar een kleine 80 kilometer op het programma, dus dat uurtje langer in ons tentje maakte niet zoveel uit. De route volgde een rivier, die ons van tijd tot tijd weer liet denken dat we terug waren in de Colombia Gorge. 

S’middags rijden we een stadje in voor wat lekkers, en we zien een groot deel van alle fietsers met wie we reden hier ook, wat blijkt we gaan allemaal naar dezelfde campground, gezellig! Na voor het grootste gedeelte iedereen onderweg ingehaald te hebben (ja, ik maak hier onnodig een wedstrijd van, ik kan er niks aan doen, het gebeurt gewoon) kwamen we zelfs voor late vogels, vroeg binnen. 

We besloten met zijn allen naar de overkant van de weg te gaan om een biertje en een hamburger te eten, er was zelfs livemuziek door de lokale wannabe Rolling Stones. Waar ik later met Alli, ook een fietster, als achtergrondzangeres mocht fungeren, tijdens het nummer Knockin’ On Haven’s Door. Gelukkig was er een zevenjarigmeisje die de tekst goed kende en de aandacht naar haar trok. Onze prachtige stemmen waren niet eens te horen, de microfoon stond helaas uit…

De volgende ochtend gingen we er voor de verandering maar optijd uit, er stonden twee klimmetjes op het programma en dan zouden we weer langs de kust fietsen. Met een beetje doortrappen en een muziekje in, waren het heerlijke bergjes om op en af te fietsen. En na de tweede berg, kwamen we aan bij de prachtige kustlijn die California bezit. De monden vielen open van verbazing, hoe blauw de zee hier was en hoe ruig de golven kunnen zijn. Ook zijn er heel veel pluimenplanten (sorry weet niet hoe deze plant heet) die zo mooi afsteken tegen het blauw. Oh en de wind? Kneiterhard windje mee, we vlogen over alle heuvels en op iedere kilometer strand waren weer nieuwe rots eilandjes, die het waard waren om even naar te staren.

We waren om twee uur al in Fort Bragg, waar we bij een Warmshowers konden slapen, eerder dan gedacht. En wat gingen we doen? Je raad het natuurlijk al…. Koffie drinken! Heerlijk een middagje relaxen, we hadden er immers hard voor gefietst. Onze host, die belachelijk veel op Jochem Meijer leek, haalde ons en nog een andere fietster op bij het Café en reed met ons nog een rondje langs het strand terwijl de zon onderging. Aangekomen bij zijn kleine maar fijne huisje waren er twee banken, die als bed gebruikt mochten worden. Freek was wel zo vriendelijke en bood aan dat hij wel op de grond zou slapen, wat een gentleman. Het was zowaar weer een echt logeer partijtje!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s