11 & 12 Augustus: Johnston Canyon

Als laatste bezienswaardigheid van onze kleine roadtrip stond Johnston Canyon gepland. Het was alweer zaterdag en het leek ons wel een lekker idee om even een uurtje á één twee uit te slapen. Zo gezegd zo gedaan. We hadden van te voren niet gedacht dat Johnston Canyon een groot toeristisch oord bleek te zijn. Oepsie. Dus die twee uur later uit bed waren daardoor zeker te merken. Parkeren deden we net zoals iedereen langs de weg, waar de parkrangers het nog net aan tolereren. Et Viola, onze laatste activiteit was een feit, eerst liepen we naar de Lower Falls, en wat ze wel leuk gedaan hadden voor mensen die minder valide zijn, was dat ze een goed gangbaar pad hadden gemaakt tot met met de lage watervallen. Die vanzelfzelfsprekend erg mooi waren, net zoal ongeveer alles in Banff National Park. Alles daarna werd minder toegankelijk en wat zwaarder om te lopen, niet voor ons. Wij zijn vier fitte jonkies, vergeleken met het gemiddelde wat hier voorbij komt. De afzettingen en hekken maakten plaats voor stukken bospadden die niet iedereen zou vinden. Maar wij wel! En zo konden we met onze opgedane klim ervaring tot aan voor de watervallen komen! Heerlijk, niemand om ons heen. Alle toeristen stonden vanaf boven met verbazing naar ons te kijken. Hoe zijn ze daar gekomen?  Maar als je een goed voorbeeld geeft, kan je verwachten dat mensen je na gaan doen. Binnen no time kwamen er meer mensen naar ons idyllische plekje. ‘as flies on horseshit’ Brandon et al. 2018. 

Een uurtje verder klimmen komen we nadat we de Upper Falls zijn gepasseerd, aan bij de Ink Pots. Een paar poeltjes die inderdaad zo voor verf aangezien kunnen worden. Twee groene en drie blauwe potjes. Deze verschillen in kleur door het verschil in snelheid waarmee het water vanuit de grond omhoog komt. Blauw is snel, groen ging langzaam. En net nadat we een lekker dutje bij de rivier hadden gedaan, begon het te donderen. Snel terug. 

Eenmaal bij de camping aangekomen, begon het te stort regenen en besloten we maar tot Alyssa’s tegenzin naar Banff te gaan voor een drankje. Bij een gekke Country bar waar blijkbaar een liveband kwam, hebben we ons goed vermaakt. Brandon en Alyssa bestelden nog wat typisch Amerikaanse snacks. Gefrituurde augurken en varkenshuid hmmmm…. Ons niet gezien. Een leuk jong Nederlands uit stel uit Wervershoof, die we in de middag ook gezien hadden, kwamen gezellig bij ons zitten. Ellis en Erwin. Klinkt als goed duo. Maar niemand wilde mee de dansvloer op…. Maar na genoeg IPA’tjes wou Freek toch wel een dansje wagen. En hebben we onze beste country beentje voorgezet…… Zou er grappig uitgezien moeten hebben. Een andere club en wat drankjes en dansjes later gingen we terug naar de camping.

Oef, de alcohol had er toch meer ingehakt dan we hadden gedacht. Wel weer lekker uitgeslapen. Nu nog terug naar Radium Hot Spings om ons fietsen weer van stal te halen. Onze wandelende klavertjesvier brachten weer geluk. Route 93 was de hele week afgesloten, maar vandaag net wanneer we er langs moeten, was hij geopend. Lucky. Vervolgens het beste antikater beleid dat er is aangehouden. Een dikke hamburger met friet als ontbijt/lunch en voor de rest lekker relaxen in het van nature hete water. 

2 gedachtes over “11 & 12 Augustus: Johnston Canyon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s